In de Kennismakerij vond donderdagavond in de LocHal in Tilburg een programma plaats rondom World Bipolar Day. Het publiek neemt plaats op vrolijk gekleurde kussens en krijgt een warme kop koffie of thee aangeboden. ‘’Je bént bipolair, of je hébt bipolariteit’’, zegt een bezoeker.

’’Ik volg een opleiding om ervaringsdeskundige te worden. Dat is wel zwaar omdat je veel met bipolariteit bezig bent. Veel mensen stoppen er ook mee en melden zich vaak ziek. Je moet echt al ver uit de stoornis zijn, anders is het niet vol te houden”, vertelt een ervaringsdeskundige van stichting plusminus, een stichting voor bipolariteit. Er zijn meer ervaringsdeskundigen aanwezig. Zij vertellen hun verhaal allemaal op verschillende manieren door.

World Bipolar Day 

World Bipolar Day is er om aandacht te vragen voor de bipolaire stoornis. Bij een bipolaire stoornis is er sprake van sterk wisselende stemmingen, zowel heel vrolijk als depressief. Dit jaar is het thema ‘de bipolaire stoornis in de literatuur’. Daarom zijn er verschillende voorleessessies, omringd door de vele boeken van de bibliotheek, met het onderwerp bipolariteit. De verhalen zijn geschreven door personen die zelf ook een bipolaire stoornis hebben, of hebben gehad.

In gesprek

Het publiek gaat met elkaar in gesprek over de verschillende verhalen die voorgelezen worden en het gevoel dat ze bij deze verhalen krijgen. Hier en daar wordt een traan weggepinkt, vaak een verdrietige traan. Een vrouwelijke bezoeker van rond de 50 vertelt dat ze het erg herkenbaar vond hoe een bipolair persoon afgevoerd werd naar de spoedafdeling. Haar ogen schieten een beetje op en neer, je merkt dat het haar echt raakt. Een andere vrouw, een stukje jonger nog, vindt de verhalen voor zichzelf heel herkenbaar en vertelt met tranen in haar ogen dat ze het fijn vindt met lotgenoten te praten.

Het stigma

Donderdagavond is ook om het stigma rondom bipolariteit tegen te gaan, namelijk dat mensen met een bipolaire stoornis depressief zijn. Door er met een vreemde over in gesprek te gaan, wordt dit doel goed bereikt. Dit is te merken aan het wederzijdse respect dat getoond wordt, mensen vertellen hun persoonlijke verhaal aan elkaar en luisteren. De meeste bezoekers zijn zelf bipolair, of kennen een naaste met bipolariteit.

Oneliners

Een van de schrijvers, Egbert Buins Slot, heeft op het eind van de voorleessessies een paar oneliners over bipolariteit. ‘’Ik leef soms aan de andere kant van de waarheid’’ en ‘’Ik heb een kast vol maskers, anders word ik te moe van al het uitleggen.’’ Een groot deel van het publiek vindt dit erg herkenbaar. Door de zaal klinkt veel gelach door de herkenbaarheid en ‘O, ja!’ is een veelgehoorde reactie. De herkenbaarheid vindt het publiek fijn omdat er dus blijkbaar meer mensen zijn die te kampen hebben met de stoornis, vertellen een aantal bezoekers naderhand. Ze zijn niet alleen.

Parallelsessies

Richting het eind zijn er nog een aantal parallelsessies waarin het publiek zelf kan beslissen wat ze gaan doen. Je kunt met de auteurs van de voorleessessies in gesprek gaan, met een aantal personen spreken die boeken hebben gelezen over het onderwerp of meer informatie krijgen over bipolariteit in een fel geel en oranje gekleurde ruimte van de bibliotheek.

 

Loading...

Loading…