Vaccineren, een begrip dat het laatste jaar vaak in het nieuws is geweest. Zeker nu er sinds afgelopen jaar een vaccinatie op de markt is voor meningokokken type A, C, W en Y. Bo van de Wetering kreeg ook onlangs een brief op de deurmat, waarin stond dat ze langs de GGD mocht komen voor een prik tegen de ziekte. Hoe maak je zo’n keuze?

Volgens de één zijn vaccinaties middelen van de duivel en volgens de ander zijn ze dé redding. Bo voelde deze keuzestress niet, het ligt volgens haar heel simpel: ‘‘Ik heb gewoonweg geen zin in hersenvliesontsteking. Je weet niet wat de bijwerkingen zijn, maar waarom zou je je niet laten vaccineren? Als je het niet doet, heb je veel meer kans dat er iets misgaat.’’ Daarnaast studeert Bo verpleegkunde. Daardoor is het voor haar een natuurlijk reflex om uit te zoeken wat er bij een vaccinatie komt kijken. Toch geldt dit niet voor iedereen in Nederland…

Bo weet vanuit haar opleiding veel over vaccinaties. Maar buiten informatie komen er ook daadwerkelijke prikken bij kijken. Voordat ze bij de opleiding werd toegelaten, werd het aangeraden om je voor bepaalde ziektes in te enten, zoals hepatitus B. Volgens Bo ben je anders een vergroot risico. “Als je het niet laat doen, krijgt iedereen er last van.” Bo legt uit dat ze op school vooral veel leert over spuiten, niet per se over vaccinaties. ‘‘Zoek het op Wikipedia en dan weet je er alles van.”

Lisa Janssen (echte naam bekend bij de redactie) heeft niet alleen op Wikipedia, maar ook op een tal van andere websites informatie gezocht toen zij voor de keuze stond om haar kinderen wel of niet te vaccineren. Lisa heeft drie kinderen, waarvan de twee oudste gevaccineerd zijn. Haar tweede zoon, Bram, werd erg ziek na de inenting. “Zijn weerstand daalde, waardoor een oor- of longontsteking normaliteit werd.”

“Met Bram hadden wij de ervaring dat hij heel slecht op de inentingen reageerde. Hij had post-vaccinaal syndroom. Dat houdt in dat je heel gek reageert op de inentingen en dat kan zich op verschillende manieren uiten. Bij Bram was dat een hele lage weerstand. Ook sliep hij ’s nachts niet. Via een natuurgeneeskundige zijn wij er uiteindelijk – pas na bijna twee jaar – achter gekomen dat het aan de vaccinatie lag. Uiteindelijk hebben wij Bram daar ook laten ontstoren (red. vaccinaties ongedaan maken).”

“Toen ik in verwachting raakte van Glenn, konden wij al testen hoe Glenn op de vaccinatie zou reageren. Daar kwam uit dat Glenns lichaam ook niet tegen de vaccinatie kon. Toen hebben we ervoor gekozen om Glenn niet voor de kinkhoest te laten inenten, de vaccinatie waar hij last van zou krijgen.”

“Ter voorbereiding heb ik veel informatie opgezocht bij het NVKP, de Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken, dat onderzoeken publiceert over de gevolgen van vaccinaties. We hebben er veel research naar gedaan en hebben een afgewogen keuze gemaakt om wel voor polio, tetanus en difterie in te enten. De vaccinatie voor kinkhoest hebben we niet laten zetten, in verband met het post-vaccinaal syndroom.”

“Onze oudste zoon is het hier echter niet mee eens: we hebben laatst een felle discussie gehad. Hij vindt dat iedereen verplicht moet worden ingeënt. Dat resulteert in lastige discussies.”

Lisa is niet de enige ouder die haar kind liever niet inent. Er zijn daarom ook alternatieven op de markt gekomen, zoals de homeopathische profylaxe.

Vaccinatie? Of toch een alternatief? from De Nieuwsredactie on Vimeo.

In Nederland laten dus steeds minder mensen zich vaccineren. Bo legt uit ze zich nog geen zorgen baart, maar dat het wel een risico is. “Je hebt echt van die steden in Nederland die zo afgesloten zijn dat ze gewoon met de mensen die daar wonen zitten, ze leven in een soort bubbel. Ik denk hoe meer verspreiding des te meer kans op een epidemie, maar het is ieder zijn eigen keus. Ik denk wel dat het een risico is. Ik zou mijn kinderen in ieder geval wel laten inenten.”

Loading...

Loading…

Kinderen in de leeftijd van 14 tot en met 18 jaar werden afgelopen jaar opgeroepen om zich te laten vaccineren tegen Meningokokken ACWY. In het Willem II stadion stond al vroeg in de ochtend een lange rij vol met ouders en kinderen. De één met bibberende knieën, de ander met stalen zenuwen. Uit respect voor de privacy zijn de kinderen niet met naam vermeld.