Een van de grootste vaccinatiecampagnes in de afgelopen decennia is maandag van start gegaan. Ruim 35.000 West-Brabantse jongeren tussen de 14 en 18 jaar zijn opgeroepen om zich in te enten tegen de meningokokkenziekte: een ernstige infectieziekte die hersenvliesontsteking en bloedvergiftiging kan veroorzaken.

De ziekte wordt veroorzaakt door de meningokokkenbacterie. Die meningokok is overdraagbaar van mens op mens en bevindt zich in de neusholte van gezonde mensen. Zij worden niet ziek, tenzij de bacterie in de bloedbaan of het zenuwstelsel terechtkomt. Dan ontstaat het risico op hersenvliesontsteking of bloedvergiftiging, wat tot de dood kan leiden.

Zelf graag een inenting
Het is donderdag en druk in de tennishal in Oss. Er worden zo’n vierduizend kinderen gevaccineerd tegen de meningokokkenziekte. “Waarom ik die prik ga halen?”, zegt de zestienjarige Dayona, die in de rij staat voor het vaccin. “Toen de oproepbrief op de deurmat viel, zei mijn vader tegen mij dat ik moest gaan. Terwijl ik niet voor alle ziekten ben gevaccineerd.”

Dayona vertelt dat ze bijvoorbeeld niet voor baarmoederhalskanker is ingeënt. “Dat vonden mijn ouders en ik niet nodig, maar deze prik wilde ik zelf wél graag. Ik ken gelukkig geen mensen die de meningokokkenziekte hebben gehad, maar dat het mijn leeftijdsgenoten heeft getroffen is vreselijk. Dat moet ik niet willen en daarom ben ik nu hier.”

Lisa, die naast Dayona in de rij staat, knikt. “Ik ben volgens mij voor bijna ieder kwaaltje gevaccineerd. Als ik door een vaccin niet ziek word, dan zie ik daar alleen maar goede kanten van in. Het kost me hooguit vijftien minuten.”

Tekst gaat verder onder foto

Wel of niet vaccineren?
De tennishal dient al de hele dag als decor voor de meningitisprik. Er staat een lange rij, waar tot op de laatste minuut mensen aan blijven aansluiten. “Ruim 4000 jongeren in en rond Oss zijn opgeroepen en de verwachting is dat zo’n 80 procent komt opdagen”, vertelt Marjolène van Poppel, projectleider van de meningokokkeninentingscampagne.

Hoewel er volgens de verwachtingen 20 procent mist, is Van Poppel hoopvol. “Ik wil natuurlijk de volle 100 procent inenten, maar je ontkomt niet aan mensen die het nut van een vaccin niet inzien. Die mensen hoop ik in de toekomst nog over de streep te trekken.”

De prik
Voordat Lisa en Dayona naar de inentingstafel lopen, discussiëren ze nog even over de pijn van de prik en in welke arm ie gaat komen. “Je mag je mouw even opstropen”, zegt de vrouw die het vaccin bij Dayona gaat zetten. “Ontspan maar even, het is zo gebeurd.”

Tekst gaat verder onder foto

Dayona en Lisa kijken allebei een beetje benauwd als de naald uit de arm gaat. “Een beetje pijn”, zegt Lisa. “Dat voel ik morgen vast in mijn rechterarm. De prik doet in ieder geval véél minder zeer dan ik dacht.”

Een broer met meningokokken
Maarten Nell (36) heeft vroeger een hersenvliesontsteking gehad. Zijn zus Josine (31) kan het zich nog herinneren als de dag van gisteren. “Hij was 17 toen mijn moeder ineens plekjes op lichaam ontdekte”, vertelt Josine. “We hadden geen idee wat het was en zijn daarom naar het ziekenhuis gereden. Gewoon een simpele check, dacht ik.”

Simpel bleek het in ieder geval niet. Voor de artsen was het destijds moeilijk vast te stellen wat het was. “Ze dachten aan mazelen, omdat Maarten precies dezelfde verschijnselen had. Hij had koorts, plekjes op het lichaam en als kind geen mazelen gehad. Het leek heel logisch.”

Maarten was niet gevaccineerd voor meningokokken, omdat het vaccin toen nog niet bestond. Josine beseft goed dat haar broer er niet meer had kunnen zijn. “Het had zo maar over kunnen zijn voor Maarten. Als ik daarover nadenk, krijg ik al rillingen. Hij heeft door de hersenvliesontsteking veel geleden en hij weet er nog maar weinig van. Ook is hij half doof geworden en heeft het dus blijvende schade aangericht. Haal die prik.”