Wie aan schaatskleding denkt, ziet direct de logo’s van sponsoren voor zich. Het lijkt erop dat schaatsploegen tegenwoordig compleet afhankelijk zijn van de organisaties die hen steunen. Toch won Ireen Wüst in 2018, het jaar dat ze haar hoofdsponsor verloor, een gouden medaille op de Olympische winterspelen. Hebben schaatsploegen nou wel of geen sponsoren nodig om te kunnen presteren en bestaan?

Schaatscoach Jillert Anema zal hier snel achter gaan komen: zijn marathonploeg moet op zoek naar een nieuwe hoofdsponsor. Royal A-ware stopte onlangs als geldschieter en naamgever van de ploeg. Het bedrijf was vijf jaar lang verbonden aan de vrouwen- en mannenploegen van Anema. De coach heeft onder andere de leiding over schaatsers zoals Jorrit Bergsma en Irene Schouten.

Geen trainingskampen

Ook IJsclub Tilburg zou het zonder sponsors op de lange termijn niet overleven. Voorzitter Gerrit Jan Hop zegt dat sponsors essentieel zijn in de sport. De schaatsploegen die op een wat hoger niveau zitten bij IJsclub Tilburg hebben de sponsors ook nodig voor trainingskampen. Hop zegt hier het volgende over: “Zodra de schaatsers in deze ploegen het sponsorgeld niet meer zouden krijgen en bijvoorbeeld dus einde trainingskampen is, zal dat gevolgen hebben voor de prestaties.”

Altijd sponsors nodig

Als je het vraagt aan Robert Barclay van Sportbedrijf Tilburg, hebben de ploegen op semi-professioneel en professioneel niveau altijd sponsors nodig. Van het
sponsorgeld onderhouden ze alles wat bij de sport komt kijken: het onderhoud van de baan, sportkleding schaatsen – noem het maar op. In het onderstaande interview vertellen Barkclay en Hop hoe afhankelijk schaatsploegen zijn van sponsoring.