Door: Annabelle Geerdink en Lizenka van Essen


Waar de gamewereld voorheen als mannenwereld werd bestempeld, zijn  vrouwen in opkomst. Het aantal professionele gamesters stijgt en games zijn steeds meer gericht op vrouwen. Epril Hijdra, Chandira Volkers en Hanaï Salomina zijn succesvol in de gamewereld. Ze vertellen hoe ze zich staande houden.

Je komt thuis na een lange werkdag. Je wilt quality time met je vrouw, maar die zit de hele avond  aan een stuk door te Fortniten. Dit lijkt de omgekeerde wereld, maar het gebeurt. Fanatiek gamester en theater studente, Epril Hijdra, haalt regelmatig een nachtje door om te gamen. Vroeger speelde ze veel online. Daar is ze vanwege groepsdruk mee gestopt. Tegenwoordig speelt ze liever offline. “Dat geeft minder druk. Als ik nu een slecht potje speel, schelden mijn teamgenoten mij niet uit. Als je de game nog niet onder de knie hebt, wordt dat online niet gewaardeerd. Ze gooien je zonder pardon het team uit. Daar speel ik niet voor. Zo is het geen ontspanning meer.”

Lesbische strijder
Hoewel meer mannen een potje call of duty als ultiem vermaak zien, wordt dit onder vrouwen steeds populairder. Epril gamet om zichzelf te begeven in een andere wereld. Een virtuele wereld, die volgens haar ongelooflijk realistisch geanimeerd is. “Het is zo ontzettend mooi om rond te kunnen lopen in een paradijs.” 

Niet alleen de landschappen maar ook de personages zijn levensecht. De vrouwelijke karakters worden vaker gekozen, ook door Epril. Haar gecreëerde karakter was een vrouw, en viel op vrouwen. “Een lesbische strijder komt in het gamecircuit wat minder vaak voor dan een gespierde man in een kort broekje”, zegt de gamester over haar personage. Epril benadrukt dat achter het creëren van het karakter geen feministische beweegreden zat. “Ik vond het gewoon grappig en het is uniek in de gamewereld.”

Tekst gaat verder onder de tool

Loading...

Loading…

Geluidjes en kleurtjes
De gamewereld is een mannenwereld, punt uit. Vrouwen horen er niet in thuis, en als ze succesvol zijn, is het geluk.’ Dit soort uitspraken hoort gamefanaat en voormalig appontwikkelaar Chandira Volkers vaak. Volledig onterecht, volgens haar. Er hangt nog steeds een stigma op vrouwen die gamen”. Chandira heeft drie jaar gamedesign gestudeerd. Tijdens haar opleiding merkte ze dat gamen populairder wordt bij vrouwen.“In mijn eerste jaar waren er tien vrouwelijke studenten, een jaar later waren het er vijftig.” 

Ook binnen haar vriendinnengroep werd gamen steeds gebruikelijker. “Candy Crush was ongekend populair, vooral bij vrouwen.” Volgens Volkers was het succes te danken aan het vrolijke, kleurrijke thema. “Gedurende mijn opleiding werden geluidjes steeds crucialer. Met name vrouwen spelen liever een game waarbij je bij het halen van een level een vrolijk deuntje hoort”, legt Chandira uit.

Tekst gaat verder onder de tool

Loading...

Loading…

Mannen vs. Vrouwen
Volgens Chandira houden vrouwen van een verzorgend aspect in games. Zoals De Sims of Farmville. “Bij mannen zijn vechtspellen populair. Vrouwen kiezen vaker voor ‘dierenspellen’”, aldus de voormalig appontwikkelaar. Chandira is opgegroeid met games, ze draait haar hand dan ook niet om voor een ouderwets potje Spyro of Crash Bandicoot. “Ik ging vroeger niet winkelen met mijn moeder. Ik speelde liever Sonic op de Playstation. Misschien niet wat je er van je verwacht wordt als meisje.  Door deze goede herinneringen aan deze tijd, ben ik nu een fanatiek gamer.

Waar het vroeger alleen over de negatieve aspecten van gamen ging, wordt de hobby nu steeds positiever gezien. Dat merkt ook Martin Verschoor van het gametijdschrift Power Unlimited. Maar hoe populair is gamen onder de studenten en wat vinden zij van deze verandering? Wij vroegen het aan Tilburgse studenten.  

Tekst gaat verder onder de audio

Feministisch gezeik
De gamergate hield in 2014 de gemoederen flink bezig. Een discussie die ontstond omdat gamedeveloper Zoe Quinn een relatie zou zijn gestart met een gamejournalist. Er werd gedacht dat ze dit deed om positieve recensies te krijgen voor haar game Depressions Quest. Dit leidde tot de hevige discussie of de gamewereld wel divers genoeg is. Veel mannen vonden het ‘feministisch gezeik’ dat vrouwen moeite hadden met hun plek in de gamewereld. 

Sommige gamers waren van mening dat vrouwen zich te snel aangevallen voelden. Anderen vonden dat vrouwen geen gelijke kansen kregen. Epril ervaart dit anders: “Ik heb het nooit helemaal begrepen. Het was naar mijn mening een groot feministisch drama. Ik heb me er ook nooit in willen verdiepen.” Er zijn nog veel mannen die vinden dat vrouwen zich niet moeten bemoeien met hun dagelijkse potje League of Legends. Dat daargelaten zijn er veel vrouwen die mannen zonder genade verslaan met gamen. Chandira is zo’n vrouw: “Ik ben niet het type dat alleen maar zoetsappige vrouwengames speelt. Ik schiet iemand net zo graag overhoop in Call of Duty.”

Roy (alias gamer Roy_KW) Quaedackers en Hanaï (alias Mowglitch) Salomina zijn beide actief in de gamescene. Hij streamt games op zijn eigen Youtubekanaal. Zij is social media manager bij Echozulu, een bedrijf dat E-sporters begeleid en managet. Hanaï is naast journaliste ook presentatrice op game-events. Roys en Hanaïs perceptie over de rol van vrouwen in de gamewereld loopt behoorlijk uiteen.

Vrouwen grijpen vaker naar de joystick from De Nieuwsredactie on Vimeo.