Eeeen we zijn weer klaar. Helaas geen halve finale voor mij. Een ietwat jammere 35ste plaats is waar ik het voor nu nog mee moet doen op het EK kanoslalom. Jammer, maar positief zijn is ook zeker mogelijk. Dit is waarom.

Topsport is altijd vallen en opstaan. Waar je misschien deze wedstrijd eerder onder die eerste categorie zou plaatsen, was de kans dat ik hier de top 20 ging halen gewoon niet realistisch. Dat wist ik van tevoren en mijn doel was dan ook een prestatie neerzetten die mijn vaardigheden representeert zonder daar een tijd of klassering bij te wensen. Is dat dan gelukt? Deels. Mijn runs, zoals dat dan heet, waren over het geheel goed. Echter was er één fout die me veel tijd kostte en me zeker een aantal plekken heeft gescheeld. Zuur, maar er is genoeg om op te bouwen.

Er zaten namelijk echt wel veelbelovende stukken in mijn runs en aangezien het pas mei is en het wedstrijdseizoen tot september doorloopt, is er genoeg reden om optimistisch te zijn. Toch blijft het jammer dat na twee keer honderd seconden op het water, mijn wedstrijd nu is afgelopen. Ach ja, op naar de volgende dan maar.

Oh ja, dan is er ook nog de journalistiek, even vergeten… Vandaag leefde ik even op een andere planeet, maar morgen wordt er uiteraard weer – soort van – hard gewerkt om dit prachtige sportevenement te verslaan!