In het nieuwe document van de Sociaal- Economische Raad is bekend gemaakt dat het aantal vrouwen met een topfunctie te langzaam stijgt. Werkgevers- en werknemersorganisaties vinden nu dat er een quotem (vastgestelde hoeveelheid) moet komen om bedrijven te dwingen vrouwen in de top aan te nemen. Maar is dat terecht? En willen vrouwen dit wel?

Vanaf 2020 moet het kabinet een verplichtend ingroeiquotum invoeren. Dit om meer topvrouwen te krijgen bij beursgenoteerde bedrijven. Als de raad van commissarissen van een bedrijf nog niet uit minimaal 30 procent vrouwen bestaat, mag er ook geen man gekozen worden. Dit houdt in dat een vacature openblijft tot er een vrouw is gevonden.

Quotum
Maar is dit terecht? Heeft zoiets wel met geslacht te maken? Gemma van der Kamp, antropoloog zegt hierover: ‘’Ik denk dat een quotum niet het beste middel is maar dat het wel een beetje kan helpen. Omdat ik denk dat als je zoiets doet het blijkbaar niet uit zichzelf gebeurt. Er is een bepaalde cultuur en die verandert niet dus een duwtje als een quotem kan een prikje geven waardoor mensen gaan nadenken. Maar het is niet een oplossing die je maar overal voor kan toepassen, daarvoor is het te geforceerd.’’

Gelijkwaardigheid
‘’Voor het gelijkwaardigheidsprincipe is het wel nodig en goed dat het een beetje loswringt. Maar het heeft met meer te maken dan de aanname dat alleen mannen die functies innemen. Het zit ook gewoon echt in de samenleving. Vrouwen kiezen toch sneller voor deeltijd, en als ze een kind hebben nemen ze toch al sneller de zorgende rol op zich. Voor het gelijkwaardigheidsproces zal het beter zijn als het natuurlijker wordt dat mannen ook die rol op zich nemen.’’

Genderonderscheid
De eigenschappen die mannen en vrouwen hebben spelen hier volgens van der Kamp ook in mee. ‘’Ik geloof heel erg dat de basis van dit oplossen is om niet te praten in vrouwelijke en mannelijke eigenschappen. Een man kan net zo goed zorgen als een vrouw en een vrouw kan net zo goed leiding geven als een man. Maar dat is nu nog niet zo. Het ligt overigens ook heel erg aan de sector, mijn vriend werkt bijvoorbeeld bij de inspectie voor de gezondheidszorg en jeugd en daar zijn juist heel veel vrouwen op top functie. Het zit ook heel erg in de cultuur van zo’n organisatie. Ergens moet een soort verandering plaatsvinden waardoor het normaal wordt. En de start is het rechttrekken van mannelijke en vrouwelijke eigenschappen alleen dan kom je echt op gelijkwaardigheid. Wel denk ik dat mannen misschien bepaalde eigenschappen hebben die vrouwen missen maar het is grotendeels ook aangeleerd.’’

Dat begint al op de basisschool. Jongens zijn stoer en meisjes zijn lief. Jongens zijn watjes als ze huilen en meisjes moeten vooral emotie tonen. ‘’Ik merk dat bij mijn dochter al, als ik haar afzet op de crèche wordt ze prinsesje genoemd, ik vind dat zoiets raars, wat nou als zij zich heel stoer voelt? Dat hele genderonderscheid zorgt ervoor dat mannen uiteindelijk wat harder zijn ook in het bedrijfsleven, en als een vrouw zich zo gedraagt is ze al snel arrogant. Als de feminiene voorwaardes er zijn zouden vrouwen het prima willen en kunnen doen. Maar als een vrouw in een topfunctie zegt dit is mijn baan en daardoor ben ik niet zoveel met mijn kinderen wordt ze daar meteen op aangekeken. Terwijl als een man dat zegt denk je dat niet. Dat zijn dingen die echt moeten veranderen. Die typische eigenschappen waar vrouwen altijd mee worden geassocieerd. Ik denk ook dat mannen prima kunnen huilen als ze dat gewoon leren’’, aldus van der Kamp.