Het wereldkampioenschap atletiek in Qatar was zacht uitgedrukt geen onverdeeld succes. De overheidsinstanties van Qatar plaatsten het economische belang over het welzijn van de gekwalificeerden. Over twee jaar wordt het WK voetbal er ook gehouden. Maar hoe zit dit nu eigenlijk?

Door: Tonya van Tol

Vier dagen geleden kwam de zeventiende editie van de Wereld Kampioenschappen Atletiek (IAAF) tot zijn einde in Doha. Het waren twee bewogen weken vol hitte en zweet in een gerenoveerd stadion met een laag bezoekersaantal. Kortom, de media is er nog altijd niet over uitgepraat.

Het schiereiland Qatar ligt halverwege de westkust van de Perzische Golf. Het klimaat is er heet. Tot en met oktober is er geen regenval, lopen de temperaturen op tot soms wel 50 graden en is de lucht benauwend door de hoge luchtvochtigheid. Geen sportersweer dus, maar toch worden er wereld kampioenschappen gehouden voor enkele van de meest intensieve sporten die er zijn.

 

Khalifa International Stadium

Het zou het veel belovende centrum van Al Rayyan moeten zijn, het historische Khalifa International Stadion. ‘Het belang van de sportieve traditie van het land en het stadion dat ons naar een veelbelovende toekomst zou moeten leiden’ , meldt het Supreme Committee for Delivery & Legacy in Qatar.

In realiteit valt dit hard tegen. Het is verstikkend heet en toch wil Qatar het WK houden in dit land. Hier lieten zij het stadion voor renoveren, wat heeft geleid tot een ontzettend energieslurpend geheel. Met het vernieuwde aircosysteem konden de sporters in goede omstandigheden sporten. Over de negatieve kant hiervan valt echter veel te zeggen: Qatar is in ieder geval alles behalve duurzaam bezig.

 

De overheid en zijn motivatie

Het ministerie van Ontwikkeling, Planning en Statistiek van Qatar heeft een duidelijk doel voor ogen: ‘Qatar National Vision 2030 is van kracht gegaan en dient als dé duidelijke route naar een toekomst van Qatar. Het is vooral gecreëerd om Qatar wegwijs te maken en vooruit te krijgen. Deze visie vormt een geheel van economische, sociale, menselijke en ecologische ontwikkelingen die het land in de komende decennia zal begeleiden.’

Economische groei, de toekomst van Qatar en ecologische ontwikkelingen, het klinkt allemaal mooi maar of dat het ook zo is wordt hardop afgevraagd.

 

De atletiek unie reageerde, maar hoe gaan ze verder

Ad Roskam, technisch directeur van de Atletiekunie reageerde eind 2014 in het nieuwsmedium Metro : ‘Als je de drie kandidaatsteden Barcelona, Eugene en Doha naast elkaar zet, is dit duidelijk niet de verstandigste keuze. Dat het politieke keuzes zijn, is allang geen nieuws meer. Het zou ook eigenlijk niet moeten kunnen, dit soort beslissingen.’

De atleten hebben zich uiterst goed moeten voorbereiden op het WK Atletiek. Ze deden mee aan het zwaarste WK Atletiek tot nu toe, hieraan werden dan ook strenge kwalificatie-eisen gesteld. Voor de voetballers is dit in 2022 niet veel anders, ook zij moeten voldoen aan gelijksoortige eisen.

Voorbereiden blijft verder lastig: de spelers stappen vanuit de hete temperaturen in Qatar een enorm verkoeld stadion binnen. Hier komt verkoudheid, duizeligheid en nog veel meer bij kijken. Het welzijn en het presteren van de gekwalificeerde is het grootste belang. De persoonlijke coaches van de individuele deelnemers moeten dus ook in 2022 een extra tandje bijzetten.