Waar alle aandacht nu uitgaat naar het grote gevecht tussen Badr Hari en Rico Verhoeven, is de belangstelling voor de vrouwen in de vechtsport een stuk minder. Echter vergt de weg naar de top net zo veel moeite voor vrouwen als voor mannen. Alicia Holzken (23) uit Sint-Oedenrode vormt al meer dan tien jaar samen met haar vader, tevens haar coach, Paul het ultieme dreamteam in de bokssport.

Alicia Holzken begon rond haar 9e jaar in de vechtsport. “Ik zag mijn vader het altijd doen en ik dacht: dat ziet er wel echt vet uit. Mijn vader vond het geen geschikte sport voor mij. Afraden is aanraden in mijn ogen”, vertelt Alicia. Na de eerste keer dat ze meedeed met een bokstraining, is ze nooit meer van de sport geweken. “Toen ik 11 jaar oud was ben ik begonnen met bokswedstrijden en dit bleek echt mijn ding te zijn. Ik ben in die tijd gevraagd voor het Nederlands team boksen en zo is het allemaal begonnen.”

Paul Holzken probeerde zijn dochter weg te houden van de sport, maar de drang nam juist alleen maar toe. “Toen Alicia naar mij toe kwam met de vraag of ze kon gaan boksen, moest ik echt lachen. Ik vond het totaal geen vrouwensport.” Zelf trainde hij en wist hij hoe hard de sport kon zijn. “Ik had meer zoiets van: ga maar iets vrouwelijks doen zoals turnen of balletten”, zegt Paul. Na een half jaar zeuren heeft Alicia het voor elkaar gekregen, maar wel op één voorwaarde: ”Luister, je mag gaan boksen, maar als je één keer jankt om voor niets, krijg je van mij nog een schop erbij”.

”Luister, je mag gaan boksen, maar als je één keer jankt om niets, krijg je van mij nog een schop erbij”

  • Alicia met haar recent gewonnen belts in een gevecht tegen de Roemeense Xenia Jorneac in Denemarken.

Vrouwen versus mannen in de vechtsport

De Rooise wereldkampioen merkt dat mensen om haar heen weten hoe hard ze traint als vrouwelijke vechtsporter om kampioen te zijn. Doordat zij dit weten, ontvangt ze veel respect van de mensen om haar heen. “De bokskenners denken helemaal niet in geslacht. Zij zien jou gewoon als vechter. Dat je man of vrouw bent maakt bij hen niet uit.”

Paul accepteerde de wens van zijn dochter om te gaan boksen, maar behandelde haar wel hetzelfde als de mannen. “Ik hou wel rekening met de problemen die vrouwen soms hebben, waar wij mannen geen last van hebben. Maar ik vind wel dat als je wilt boksen, je jezelf als een man moet gedragen. Hard werken en er vol voor gaan.”

Coach Paul merkt dat er in de vechtsportwereld met twee maten wordt gemeten. “Het is honderd procent zeker dat Alicia als vrouw vaak minder serieus wordt genomen in dit wereldje. Alicia is door bepaalde mensen altijd klein gehouden. Wij trokken ons eigen plan en dat werd niet altijd gewaardeerd. Niemand mocht te veel over haar horen. Die toon is al die jaren gebleven. Ik heb daarom mijn dochter altijd moeten blijven enthousiasmeren. Kom, doorgaan. Mannen met een hoge functie die nog steeds niet openstaan voor het vrouwenboksen hebben veel invloed op het bestaande beeld.”

De 23-jarige bokser krijgt vaak van mensen te horen dat ze geen vechter achter haar hadden gezocht. “‘Je ziet er echt niet uit als een bokser’, zeggen mensen dan. Maar hoe verwachten mensen dat een vechter eruit ziet?”, vraagt Alicia zich af.

“Vrouwen kunnen net zo goed boksen als mannen”

De persoon achter de vechter

De persoonlijkheid van een vechter is minstens zo belangrijk als zijn of haar prestaties. “Wat ik zo mooi vind aan vrouwenboksen, is het contrast: in de ring is ze een harde vechter en buiten de ring is ze echt een dame met make-up en alles wat andere vrouwen ook doen.”

Volgens Paul is het voor een bokser belangrijk wat voor een persoon je bent achter de bokshandschoenen. “Het ligt eraan uit welk hout iemand gesneden is. Vroeger had ik het anders gezegd, maar nu kan ik zeggen dat het geslacht van iemand niets te maken heeft of iemand een goede bokser is of niet. Vrouwen kunnen net zo goed boksen als mannen.” Alicia beschrijft dat belangrijk is om de juiste drive als sporter te hebben en dat je het niet voor een ander moet doen, maar puur voor jezelf.

Door niet met iedereen alles te delen over jezelf houdt Alicia er twee verschillende levens op na. “Eerst werkte ik fulltime op een kantoor waar ik telefoontjes opnam. Overdag op werk weet niemand wie je eigenlijk bent en wat je doet. In de avond kom ik terug in de gym en daar hebben ze dan totaal weer geen idee dat ik overdag telefoontjes beantwoord. Dat vind ik juist mooi, dat je twee verschillende levens hebt.”

De droom

Vader en dochter hopen samen nog mooie resultaten te behalen in de sport. “Mijn ultieme doel is om wereldkampioen te zijn in álle grote profbonden. Als me dat is gelukt zet ik er een punt achter. Dan ga ik eens even iets anders doen, want dan heb ik genoeg gezweet al die jaren”, lacht Alicia. Voor Paul is het belangrijk dat zijn dochter haar droom kan verwezenlijken en hun harde werk van de afgelopen jaren niet voor niets is geweest. “Door prestaties kunnen wij mensen de mond snoeren die voorheen probeerde om Alicia mentaal kapot te maken. Nu wij profs zijn, zijn wij niet meer afhankelijk van de Nederlandse boksbond.”

Lees ook: ‘Boksen is levensfilosofie’