Flippo’s, voetbalplaatjes, pokémonkaarten, didlplaatjes, winterdorpmini’s en wat al niet meer. Haast iedereen heeft in zijn leven wel wat verzameld. Supermarkten spelen hier handig op in. Volwassenen plakken spaarkaarten vol met zegeltjes voor bestek, kinderen vermaken zich met kleine plastic huisjes. Maar verzamelen heeft ook een keerzijde.

Hilde Verdijk is hoarding-specialist. Hoarding is een problematische vorm van verzamelen. “Problematisch wordt het als mensen te veel categorieën bewaren of verzamelen, geen overzicht meer hebben, niets meer weg durven te doen. Bij sommige mensen zwerven de spullen door het huis en raakt de dagelijkse gang van zaken verstoord. Dan moet je denken aan zóveel spullen dat je geen bezoek meer wilt of kunt ontvangen. Soms kunnen mensen als gevolg van deze extreme verzameldrang niet eens meer in hun eigen bed slapen, of in hun eigen keuken koken. Ook kan het je in financiële problemen brengen”, zegt Verdijk.

“Het is helemaal geweldig als je een mooie aanwinst voor je verzameling kunt vinden voor een habbekrats.”


Niet alleen maar problematisch

Maar verzamelen is ook heel erg leuk, benadrukt Verdijk: “Het kan een heel leuke, sociale hobby zijn. Je komt op plaatsen waar een ander mogelijk niet gauw toegang toe heeft, je leert van je hobby en je wordt een soort expert op dat gebied. In elk geval brengt je verzameling je plezier en in contact met mensen die dezelfde interesses hebben als jij. Het is helemaal geweldig als je een mooie aanwinst voor je verzameling kunt vinden voor een habbekrats.”

Spaaracties

De spaaracties van grote supermarkten zijn volgens Verdijk in principe onschuldig, al zou de agressieve marketing wel minder mogen. “Héél veel kinderen verzamelen. Een spaaractie zoals bij bepaalde supermarkten kan op zich niet zoveel kwaad. Als kinderen geen huisjes, flippo’s of voetbalplaatjes verzamelen, dan zijn het wel steentjes, auto’s, spelletjes of andere dingen. Je houdt dat niet echt tegen”, zegt Verdijk.

Dat neemt niet weg dat er wel negatieve effecten aan zo’n spaaractie verbonden kunnen zijn. Verdijk vertelt: “Als kinderen al een grote emotionele hechting laten zien aan, in onze ogen, waardeloze spullen, of moeilijk beslissingen kunnen nemen, kan een dergelijke spaaractie negatieve effecten hebben. Gelukkig geldt dat lang niet voor alle kinderen. Ik werk ook met volwassenen die fanatiek voetbalplaatjes sparen terwijl ze niet van voetbal houden. En omdat hun financiën meer toelaten en ze meestal ook meer ruimte tot hun beschikking hebben, is het probleem daar vele malen groter.”

Onschuldig

Spaaracties voor winterdorpmini’s of glazen lijken dus in principe onschuldig te zijn, als je je er maar niet door laat overnemen. Zelfs Verdijk houdt van sparen: “Omdat ik graag met vulpen schrijf, ben ik nét begonnen met een zeer bescheiden en eenvoudige collectie vulpennen en inktpotjes.”