“We zijn totaal verbijsterd”, zegt Daniel van de Leer van Christian Refugee Relief. Zij staan nauw in contact met kamp Moria, het vluchtelingenkamp op het Griekse eiland Lesbos, dat deze week is afgebrand en waar rellen ontstonden.

 Dat de nood hoog is, is bij het hoofdkwartier van de CRR in Nieuw-Lekkerland duidelijk te merken. Als je naar binnen loopt zie je gelijk grote stapels dozen, klaar om verzonden te worden naar het noodlijdende eiland. Als je verder doorloopt liggen overal jassen, slaapzakken en hygiëneproducten. Toch is er in die schijnbare chaos een patroon te ontdekken, want de vrijwilligers, die op hun vrije dag kleren en hulpmiddelen sorteren, lopen doelgericht af en aan om binnen vier dagen een nieuw transport richting Lesbos vol te krijgen. Normaal duurt het volladen van zo’n transport een maand, maar omdat de situatie zo kritiek is proberen ze om aan het einde van de week al een eerste levering hulpmiddelen richting kamp Moria te sturen.

Eerste reactie

“Op het moment dat we dit nieuws hoorden overheerste eigenlijk vooral totale verbijstering. Dit was onze grootste angst, en die komt nu uit. Ik denk dat ‘chaos’ als een van de weinige woorden omschrijft hoe de situatie daar nu is. Kamp Moria bestaat in principe niet meer.”, vertelt een geschokte Daniel van de Leer.

Van de Leer is de medeoprichter van de Nederlandse stichting CRR, en de enige medewerker die fulltime in dienst is. Christian Refugee Relief is vooral werkzaam op het eiland Lesbos en is nauw betrokken bij de distributie van goederen naar het vluchtelingenkamp Moria, dat dus op 8 september voor het overgrote deel afbrandde. Ook hebben ze op dit moment vijf vrijwilligers ter plaatse en een grote groep vrijwilligers die helpt bij het sorteren en inpakken van de vele producten die richting kamp Moria gestuurd worden. Maar wat is er nou eigenlijk in kamp Moria gebeurd?

De ramp

In de nacht van 8 op 9 september brandde een groot deel van het overvolle vluchtelingenkamp af en was er al onrust tussen de bewoners en politie. Een dag later escaleerde dit, en moest de politie zelfs traangas gebruiken om de rellen in de kiem te smoren. Op dit moment slapen de vluchtelingen op straat, en is het voor hen nog compleet onzeker wat er gaat gebeuren.

Het kamp zit sinds maart al in lockdown en er staan politieblokkades om de vluchtelingen ervan te weerhouden de stad in te gaan. “ Op het moment dat de vluchtelingen in paniek raken, is dat een garantie op rellen. Die mensen gaan in de overlevingsmodus en kunnen geen kant op. Dit is een opeenstapeling van 5 jaar problematiek die niet is aangepakt.”

 Wat nu?

“Onze vrijwilligers, die aanwezig zijn op Lesbos, probeerden vanaf het eerste moment te helpen door fruit en water uit te delen, maar er is gewoon niet genoeg. Normaal worden een heleboel spullen in de loop van het jaar gedoneerd en op transport gezet. Nu hebben door de tijdsdruk besloten het grootste deel in te kopen, maar dat kost een heleboel geld. Geld dat we niet hebben.”

Toch is Daniel hoopvol en ambitieus. “We willen in de komende jaren proberen uit te breiden naar meerdere gebieden in Griekenland, met name Athene. Op die manier kunnen we nog meer vluchtelingen helpen.”