FC Barcelona kent een rijke Nederlandse geschiedenis. Met Koeman als hoofdtrainer, Frenkie de Jong op het middenveld en met de eventuele komst van zowel Memphis Depay als Georginio Wijnaldum naar Camp Nou lijkt deze geschiedenis er een nieuw hoofdstuk bij te krijgen. De Blaugranas snakken naar nieuwe hoogtijdagen met een nieuwe frisse generatie voetballers. Is het wel verstandig van Koeman om een Oranje enclave te willen creëren?

In het seizoen 99/00 kende de selectie van FC Barcelona in totaal acht Nederlandse spelers. Tijdens dit jaar was Louis van Gaal de coach, en Koeman een van de assistenten. Edwin Winkels (in Spanje gevestigde journalist voor o.a. de Volkskrant) vergelijkt de situatie van nu met die van toen: ‘Koeman heeft als assistent een deel van die periode van Van Gaal meegemaakt, en weet ongetwijfeld dat het niet bevorderlijk is voor een ploeg om een grote kolonie uit één land op te bouwen. Maar drie Nederlanders in één team is natuurlijk niet te vergelijken met de acht die er onder Van Gaal waren. Bovendien waren veel van hen in die tijd niet overduidelijk beter dan mogelijk andere, ‘eigen’ spelers van Barcelona.’

Ondanks het feit dat 3 spelers totaal iets anders is dan bijna een geheel elftal, ziet Bas van den Hoven (journalist bij VI met een focus op o.a. het Spaanse voetbal) wel degelijk risico’s ontstaan bij het eventueel aantrekken van zowel Memphis Depay als Georginio Wijnaldum. ‘Het is een risico.  Van Gaal haalde destijds veel Nederlanders naar Barcelona omdat ze een relatief lage marktwaarde hadden. De situatie bij Barcelona is momenteel chaotisch. Op het moment dat die transfers doorgaan wordt de Nederlandse invloed in de kleedkamer groter, en dat kan gevoelig liggen voor de wat oudere supermachtige spelers als Gerard Pique en Sergio Busquets.’

Onrustige situatie

Na de komst van Pep Guardiola als hoofdtrainer in 2008, reeg Barcelona met alom geroemd voetbal de prijzen aaneen. De selectie bestond grotendeels uit eigen jeugdspelers (Xavi, Iniesta, Pique, Puyol, Pique en natuurlijk Messi) en Barcelona deed wat het altijd zei uit te willen stralen; Het zijn van een club die de eigen jeugd echte kansen geeft. Naarmate de jaren vorderde brokkelde deze generatie voetballers langzaam af en werden deze gaten opgevangen met inkomende transfers in plaats van jongens uit de eigen opleiding. Na de 8-2 vernedering tegen Bayern München van vorige maand hunkert de club naar een nieuwe generatie spelers die de club weer eenzelfde soort gezicht kunnen geven.

Volgens Bas van den Hoven zijn er wel degelijk jongens die daar nu voor kunnen zorgen: ‘FC Barcelona wil nu echt jeugd zien. Met Ansu Fati voorin hebben ze een nieuw fenomeen in huis, die het nu ook al bij de nationale ploeg heeft laten zien. Hij kan op dezelfde posities uit de voeten als Memphis Depay. Op het middenveld hebben ze in de naam van Ricui Puig, een speler die de komende jaren een hoofdrol moet gaan spelen. Als Koeman Memphis en Wijnaldum en zou verkiezen boven deze spelers, en het gaat even wat minder, dan straalt het direct op hem af. Dat kan gevaarlijk zijn.

Klasse is koning

Uiteindelijk draait voetbal om wat er op dat veld gebeurt. Maakt het nou echt uit waar een speler vandaan komt? Of is de kwaliteit van de voetballer het allerbelangrijkste? En bezitten Memphis en Wijnaldum eigenlijk wel over de individuele kwaliteiten om FC Barcelona van een nieuwe impuls te voorzien?

‘Het gaat inderdaad om kwaliteit. En Depay en Wijnaldum zouden bovendien redelijk betaalbare spelers zijn. Maar nogmaals: een mix is het beste’ Vertelt Edwin Winkels. Volgens Bas van den Hoven kan één van de twee direct van waarde zijn en een basisplek afdwingen: “Ik denk dat het goede transfers zijn voor op de korte termijn. Georginio Wijnaldum kan met zijn loopvermogen iets nieuws brengen. Voor Memphis zie ik een directe basisplek somberder in. Op zijn posistie(s) heeft Barca al de nodige mogelijkheden.