Onze Zuiderburen hebben na negen jaar weer een Nederlandstalige premier. De 44-jarige Alexander De Croo van de Open Vlaamse Liberalen en Democraten (Open Vld) is de nieuwe minister-president van België, nadat hij acht jaar de functie van vicepremier heeft vervuld.

Het duurde 493 dagen sinds de laatste verkiezingen in 2019 voordat de Belgen een nieuwe premier hadden. Bern Opdenacker, Belgisch journalist in dienst van de Limburgse regionale omroep L1, legt uit waarom het zolang duurde voordat België weer een regering had. ‘’Dat komt door de complexe staatsstructuur van België en de ingewikkelde verkiezingsuitslag(en) van de afgelopen jaren. Vlaanderen stemde tijdens de federale verkiezingen in 2019 rechts tot extreemrechts, terwijl Wallonië links tot extreemlinks stemde ’’

Ook het feit dat de grootste partijen van Vlaanderen en Wallonië van elkaar verschillen, heeft ervoor gezorgd dat België meer dan een jaar geen complete regering had. ‘’In Vlaanderen is de nationalistische Nieuwe-Vlaamse Alliantie (NVA) de grootste partij, in Wallonië is dat de socialistische Parti Socialiste (PS). De twee partijen zijn op zijn zachtst gezegd geen vrienden van elkaar en hebben vaak totaal andere standpunten. Ze hebben lang geprobeerd om een regering te vormen, maar dat is niet gelukt.’’, vertelt Opdenacker.

Geen gemakkelijke opgave voor nieuwe regering

De nieuwe Belgische regering bestaat uit zeven partijen waarover De Croo de leiding gaat geven. Opdenacker verwacht dat de regering een zware kluif tegemoet gaat: ‘’Ik denk dat De Croo een goede premier kan worden, maar zijn regering zal het zeker niet makkelijk hebben. De oppositie is heel sterk. Met name NVA, Vlaams Belang en het extreemlinkse PVDA-PTB zullen het werk van de nieuwe regering keihard bestrijden.’’

Tom Van Grieken, voorzitter van oppositiepartij Vlaams Belang, heeft op z’n zachtst gezegd weinig vertrouwen in de nieuwe regering. ‘’Ik vrees dat de Vlaming exact het tegenovergestelde zal krijgen van waarvoor hij gestemd heeft: meer belastingen, meer massamigratie, een laksere justitie en meer Belgische chaos. Vlaanderen staat in voor 80% van de export van dit land, betaalt 70% van de belastingen en is goed voor 60% van de bevolking. Toch wordt de helft van zijn kiezers niet vertegenwoordigd door deze linkse en anti-Vlaamse regering. Vlaanderen betaalt, Wallonië bepaalt. Dat zullen wij als oppositiepartij nooit aanvaarden.’’

Weinig vertrouwen in politiek op een andere wijze

De Croo geeft aan dat hij op een andere manier politiek wil bedrijven. Opdenacker is daar niet zo enthousiast over: ‘’Politiek op een andere wijze bedrijven zegt ongeveer iedere politicus die verkozen wordt. Daar geloof ik dus niets van. België is een zeer complex land en daar kan een premier weinig aan veranderen.’’

Van Grieken denkt ook dat De Croo zijn woorden over politiek op een andere wijze niet waar zal maken. ‘’Het zal niet gewoon meer van hetzelfde zijn, maar het zal nog een stuk erger worden. De onderhandelingen van de laatste weken hebben één ding duidelijk gemaakt: de onderhandelaars gaven niets om de stem van de Vlaming, maar alles om de postjes die ze aan hun partijleiders en aan zichzelf zouden kunnen uitdelen.’’