Het is vandaag precies 38 jaar geleden dat de Decembermoorden plaatsvonden in Suriname waarbij vijftien onschuldige politieke tegenhangers op 8 december 1982 werden vermoord. Romeo Hoost, één van de nabestaanden van de slachtoffers deelt graag zijn verhaal met jongeren.

Romeo Hoost werd vandaag met een dubbel gevoel wakker. “Eindelijk gerechtigheid” ging er door hem heen toen hij hoorde dat Desi Bouterse, die toentertijd aan de macht stond in Suriname, in 2019 werd veroordeeld tot twintig jaar gevangenisstraf.  Echter tot op heden loopt Bouterse nog vrij rond. Dat komt doordat hij in verzet is gegaan. “We zijn natuurlijk wel blij dat hij geen president meer is. Het is een beetje een dubbel gevoel”, geeft Romeo Hoost aan.

Eddy

De Amsterdamse Romeo Hoost is al vele jaren voorzitter van het Comité Herdenking Slachtoffers Suriname. Hij verloor in de beruchte nacht van de moorden zijn neef Eddy Hoost.
Zijn neef was advocaat, minister van Justitie en tegenstander van het oud militair regime in Suriname. “Zijn partij eiste voor de onafhankelijkheid om het bezit van een leger. Ondanks dat die wens hem door Nederland werd afgeraden, bleef hij volhouden. Uiteindelijk werd het leger gerealiseerd maar  door datzelfde leger werd hij na zeven jaar geliquideerd”, aldus Romeo Hoost.

Op de dag van de moorden zat Romeo Hoost voor een veertiendaagse werktrip op een congres in Brussel. Het was niet veilig om terug te keren, vandaar dat hij naar Nederland is gegaan. Toch was hij toentertijd liever naar Suriname teruggekeerd. “Je loopt hier met je droge kont iets te schreeuwen, daar was ik meer on the spot”, zegt Romeo Hoost.

Herdenking

Romeo Hoost staat vandaag extra stil bij alles wat er is gebeurd. In Amsterdam vindt vanavond de jaarlijkse Decemberdoden herdenking plaats. Voorafgaand is er een bloemenlegging bij de Mozes en Äaron kerk, daar staat het monument waar de namen van alle slachtoffers op staan. Het programma gaat daarna om half acht verder in De Duif aan de Prinsengracht.

De herdenking zal anders zijn dan voorgaande jaren. “Normaal gaan we in een fakkeltocht naar de zaal maar gezien de coronamaatregelen kan dat dit jaar niet”, vertelt de voorzitter van het Comité Herdenking Slachtoffers Suriname.

Bij de herdenking zijn verschillende sprekers aanwezig zoals Simone Kukenheim (locoburgemeester van Amsterdam), Gerard Spong (advocaat) en Lilianne Ploumen (kamerlid). Van ieder directe betrokkenen kan er maar één persoon aanwezig zijn. Daarnaast zal ook het geschreven boek Recht En Waarheid Maken Vrij van Noraly Beyer worden tentoongesteld. Naar aanleiding van de herdenking van vorig jaar heeft zij een boek geschreven met de toespraken van de sprekers.

Jongeren moeten dit weten

Romeo Hoost vindt het erg belangrijk dat dit verhaal wordt verteld: “Ik wil dat de wereld weet wie we ooit als president hebben gehad. Het is bijzonder belangrijk om de jongerengeneratie hiervan op de hoogte te brengen. Jongeren hebben een verkeerde moraal. Een onderwijzeres vertelde me een keer:  ‘Romeo, ik heb twee dochters. Een doet het goed en één doet het slecht op school. Als ik met haar praat zegt ze, ‘ach mamma, onze president is een drugscrimineel geweest, hij heeft moorden gepleegd en is toch president geworden dus ik ben niet verplicht te leren.’ Dat is de moraal die jongeren tegenwoordig hebben.”

In het geheugen gegrift

Die gebeurtenis ooit loslaten kan Romeo Hoost niet. “Ik ben nu 74 jaar en ben al sinds de jaren 80 hier mee bezig. Ik word er mee wakker en ga er mee naar bed. 24/7 ben ik er mee bezig. Alle Surinaamse radiostations moet ik volgen. Ik volg vaak de Surinaamse kranten op internet, zodat ik dag tot dag, minuut tot minuut op de hoogte ben van wat er gebeurt.”

Bron: Romeo Hoost Romeo Hoost

Gelukkig kan Romeo Hoost steun vinden bij mede-nabestaanden. ”We praten er regelmatig over. We troosten elkaar. Sommigen bellen me op als er iets in Suriname gebeurd. Dan zeggen ze dat ze er geen geloof meer in hebben. Ik zeg dan dat ze nooit moeten ophouden met wachten. Ik merk ook aan mezelf dat hoe ouder ik word, hoe emotioneler ik word.”

“Ik keer pas terug naar Suriname als deze man achter slot en grendel zit”, zegt Romeo Hoost met woede in zijn stem. ”Zolang hij niet achter slot en grendel zit, ga ik niet terug. Niet dat ik bang ben, maar het is voor mij een principe kwestie. Veel mensen gunnen Bouterse de dood. Ik persoonlijk niet. Hij moet blijven leven om mee te maken en te voelen wat hij het volk heeft aangedaan. Ik wil gerechtigheid.”

“Niet alleen wij zijn nabestaande, heel Suriname is nabestaande”, Romeo Hoost, nabestaande