Voor een van de belangrijkste beroepsgroepen voor de komende jaren, de ICT’ers, ligt een depressie en burn-out steeds vaker en ook op steeds jongere leeftijd op de loer. Robin Egberts (19) zit in het derde jaar van zijn studie Informatica en schakelde tijdens de lockdown professionele hulp in vanwege de hoge werkdruk.

Momenteel loopt hij stage in Rotterdam. “Daar zit ik van negen tot half zes voor aan mijn computer”, vertelt hij. “En op de studie zelf is het niet veel anders. Het begint al in het eerste studiejaar”. Dat viel voor Robin zelf nog mee, want hij is al vanaf zijn twaalfde bezig met programmeren.

“Dat is een hele jonge leeftijd”, geeft Robin toe. “Ik heb mezelf erg veel aan kunnen leren, maar de doorsnee student moeten nog veel dingen opzoeken en is gewoon langer bezig met de projecten.” En alle uren die een ICT-student in zijn projecten stopt gaan hun tol eisen, zo ervaarde hij zelf.

“In de maanden voor de zomer zat ik tegen een burn-out aan. De hele lockdown leverde veel stress op en dat werd me, in combinatie met de hoeveelheid schoolwerk, gewoon te veel. Daarnaast moesten we ook nog online lessen volgen. Dan zit je zo verschrikkelijk lang achter je computer, je wordt er compleet gaar van.”

Robin gaat verder: “Ik heb uiteindelijk een therapeut in de arm genomen om het er in ieder geval over te hebben, want het ging echt de verkeerde kant op. Vanuit de opleiding is er helemaal geen ondersteuning wat dat betreft. Soms heb je het zelf niet eens door, dat is een kwalijke zaak. Op het mentale gebied schiet de studie wat dat betreft flink tekort.”