Nog te veel mensen maken ongemak mee tijdens het sporten en dat moet aangepakt worden, vindt ook NOC*NSF. Daarom komen ze met een plan om van sportplekken een plek voor iedereen te maken. Micky (26, zij/haar) herkent het probleem: “Met de mannen meetrainen is fysiek erg zwaar, voor de vrouwen trapte ik vaak te hard. Wat betreft gender val ik een beetje tussen wal en schip.”

Micky is een intersekse persoon. Intersekse houdt in dat iemand geboren wordt met een mix van chromosomen, hormonen en genen die anders is dan bij de ‘standaard’ man of vrouw. Elk intersekse persoon heeft zijn eigen mix. Micky’s mix: Mannelijk DNA en een hormoonhuishouden dat lijkt op die van een vrouw. “Hierdoor, en door hormonen die ik slik, ben ik van buiten meer op een vrouw gaan lijken”, zegt Micky.

Mick en Micky

Al vrij vroeg wist Micky dat ze niet in het hokje jongetje of meisje te plaatsen was. “Als kind was ik echt een waterratje. Ik speelde toen wel eens met mijn gender, de ene week was ik Mick, de andere week Micky. Ik had het geluk dat onze zwemvereniging klein was en de jongens en meisjes samen trainden. In het bad was er nauwelijks een struggle. Buiten het bad wel.”

“Na het sporten komt de vraag: Moest ik gaan voor de jongens- of meisjeskleedkamer? De trainer heeft wel eens gevraagd of ik een keuze kon maken en mij daaraan kon houden; dat zou makkelijker zijn voor de andere kinderen. Maar ik wilde helemaal geen keuzen maken. Ik kreeg er vooral het gevoel van dat ik anders was, terwijl ik gewoon een kindje was.”

Het plan van NOC*NSF

NOC*NSF herkent het verhaal van Micky. Om aandacht te vragen voor een inclusievere sportwereld organiseerde NOC*NSF Symposium Diversiteit en Inclusie. Voor deze conferentie plaatsvond, zetten 26 sportbonden hun handtekening onder het Charter Diversiteit dat door NOC*NSF en sportbonden is opgesteld. Hiermee geven de sportbonden aan zich dit jaar in te zetten om de sport een plek voor iedereen te maken.

Anneke van Zanen-Nieberg, Voorzitter van NOC*NSF laat in het rapport weten dat het tijd is voor verandering: “Onwetendheid en vooroordelen over gender en sekse leiden op de velden, langs de lijn en in de kleedkamers soms tot onbegrip en ongewenste situaties. Jammer, want we zien graag dat iedere sporter zichzelf kan zijn.”

Tips

In de hand-out staan richtlijnen om sportverenigingen inclusiever te maken. Het gaat over een aantal onderdelen: beleid, educatie, zichtbaarheid en innovatieve spelvormen. Educatie gaat vooral over het kennisniveau van de trainers. Welke voornaamwoorden zijn er en biedt coaches trainingen aan over diversiteit en inclusiviteit. Ook de innovatieve spelvormen komen aanbod. Misschien zijn gemengde competities beter voor de kwaliteit van de sport. Een link naar het hele rapport staat onder aan de tekst.

Te sterk voor de meiden, te meisje voor de jongens

Micky ging rond haar 15e kickboksen. “Ik had toen al een vrij masculien lichaam voor iemand met een vrouwelijk uiterlijk. Ik trainde met de jongens of de meiden van een hogere leeftijd. Mijzelf introduceren vond ik altijd een hel. Mijn ouders moesten mij vanuit huis naar de eerste training toe sleuren. Iedereen deed erg zijn best om niet gek te kijken wanneer ik zei: ‘Ik ben Micky en ik kom met jullie meetrainen’. Maar de vraagtekens zag ik van meters ver in iedereens ogen.”

Micky denkt dat dit vooral komt door de onwetendheid. “Het is aan mij te zien dat ik niet in het traditionele beeld van een vrouw pas. Maar dat mensen niet weten hoe dat komt en hoe het werkt, zorgt voor de starende blikken. In alle teams waar ik toen de tijd getraind heb, heb ik een soort presentatie gegeven over wat intersekse inhoudt en wat het specifiek voor mij inhoudt. Door iemand wat bij te leren ontstaat begrip. Ik vind het goed dat NOC*NSF hun steentje wil bijdragen binnen het sporten, er valt nog een hoop te winnen.”

De richtlijnen voor sporten gender en seksediverse personen van NOC*NSF vind je hier.