Bart-Jan Kullberg benadrukt tijdens een bijeenkomst in de Tweede Kamer het belang van vaccineren onder jongeren. “Je doet het ook om anderen niet te besmetten en om het virus het land, of de wereld, uit te helpen.” Een slimme strategie, volgens Jennifer Delano, communicatieprofessional. “Jongeren zijn gevoelig voor autoriteit en groepsdruk, als ze zien dat anderen het vaccin nemen, zullen ze dat zelf ook sneller doen.” Hoe denken jongeren zelf over vaccinatie? En nemen ze hun omgeving mee in hun keuze?

Merlin Eickmans (20 – student)

“Ik ga me laten vaccineren, om meerdere redenen. Ik ben eerstejaars verpleegkunde student. Als ik volgend jaar op stage wil moet ik gevaccineerd zijn. Daarnaast wil ik zelf heel graag zelf meehelpen met vaccineren bij GGD Zuid-Nederland. Dit om mijn steentje bij te kunnen dragen aan de maatschappij als verpleegkundige in spé maar ook om ervaring op te doen. Ik hoop met dit vaccin in mijn privéleven, maar ook op mijn stage en straks in mijn beroep de kwetsbare om mij heen te beschermen.

“Ondanks dat ik er wellicht niet veel van zou merken als ik het kreeg, wil ik anderen niet kunnen besmetten. Mijn ouders en grootouders vallen onder de risicogroep, ik wil daar gewoon op bezoek kunnen gaan zonder mij druk te maken of ik hun kan besmetten. Ik vind het een fijne gedachte dat ik hen niet extra gevaar laat lopen. Ik hoop straks mijn tante, die in een zorginstelling zit weer te kunnen bezoeken en mijn familie weer te knuffelen. Daarnaast ben ik student dus wil ik ook gewoon weer lekker op stap kunnen en uiteten met vriendinnen. Én op vakantie gaan, dat mis ik enorm.”

Marc Berkers (22 – werkend)

“Ik vind het enorm dubbel. Ik zou me enerzijds wel laten vaccineren met het oog op zo snel mogelijk terug naar het normale leven. Als ik dankzij een vaccinatie weer naar feestjes of Willem II kan heb ik dat er zeker voor over. Ik wil ook heel graag weer mijn familie kunnen knuffelen. Daarnaast zijn mijn moeder en zus beide gevaccineerd zonder enige bijwerkingen.”

“Maar er valt ook zeker wat te zeggen voor de andere kant. Ik heb me niet echt verdiept in hoe het hele systeem werkt maar door wat ik op het nieuws lees ben ik wel terughoudend tegenover vaccineren. Ik weet niet wat ze in mij spuiten en dat vind ik wel beangstigend. Ze zeggen ook dat als je wel gevaccineerd bent, je toch nog anderen kan besmetten. Er zijn inmiddels al miljoenen mensen gevaccineerd maar dat is aan de besmettingscijfers nog niet te zien. Dan vraag ik me wel af of het helpt.”

“Ik wacht af tot ik de oproep krijg en dan beslis ik. Dit zal voorlopig nog niet gebeuren dus tot die tijd kan ik er nog goed over nadenken en mezelf erin verdiepen. Als ik me vaccineer is dat met het oog op weer terug te kunnen naar normaal, niet omdat ik bang ben om anders ernstig ziek te worden.”

Lisanne van Ballegooijen (21 – student)

“Ik heb voor mezelf besloten, zolang ik mijn leven kan leiden zonder vaccinatie (dus zonder verplichting) doe ik het absoluut niet. Ik heb me ingelezen in verschillende rapporten en bronnen. Dus het is deels mijn kennis over vaccinatie an sich; wat het doet met je immuunsysteem en de bijwerkingen op lange termijn én deels wat er nu speelt. Bepaalde vaccins worden stilgelegd voor bepaalde groepen naar aanleiding van bijwerkingen na een paar maanden, laat staan wat de bijwerkingen zijn over een jaar. Mijn vader heeft hartklachten, ik wil niet dat hij een vaccin krijgt dat mogelijk trombose veroorzaakt.”

“Daarnaast is er een kans dat je na vaccinatie nog steeds besmettelijk bent voor anderen, dus ik zie de meerwaarde ervan niet in. Ik krijg het idee dat vaccineren wordt neergezet als de oplossing of als ruilmiddel om je vrijheid terug te krijgen. Maar dit is niet zo. Ik ben tweedejaars student pedagogiek en met mijn ervaringen daarbij, vind ik het heftig om de druk hierin bij jongeren te leggen zoals Kullberg doet. Jongvolwassenen hebben een goed immuunsysteem dus kunnen er vaak gewoon goed van herstellen als ze het krijgen. De klachten die ze ervaren wegen niet op tegen de bijwerkingen van het vaccin.”

“Hier sta ik achter zonder dat ik het anderen opdring. Het gesprek hierover aangaan vind ik nog wel lastig. Ik ben blij dat het tegengeluid groeit, maar vanuit de overheid wordt er zo ingeprent hoe belangrijk het is dat het gesprek nog niet echt gevoerd kan worden. Ik ben wel bang voor het moment dat ik straks niet meer op vakantie kan zonder vaccinbewijs. Ik hoop dat het nooit zover komt.”