De wijnboeren in Nederland maken zich voorlopig geen zorgen om hun druivenplanten. Het weer en de groei van de knoppen zijn nog niet in conflict gekomen met elkaar. Ron Langeveld is ook in het bezit van een wijngaard in Chaam en heeft nu niet veel te klagen. Toch is dat in de afgelopen jaren wel eens anders geweest.

Al lopend door de enorme wijngaard begint Ron enthousiast te vertellen over zijn druivenplanten. Hij heeft oude werkkleren aan en de vlekken op zijn kledij en handen verklappen dat hij al even bezig is geweest in de wijngaard. ‘’Het gaat dit jaar vrij goed met onze wijngaard’’, vertelt hij. ‘’Het uitlopen van de knoppen loopt een beetje achter op schema, maar dat komt nu juist wel goed uit. We hebben de afgelopen tijd een aantal koude nachten gehad tot onder het vriespunt. Gelukkig heeft dat weinig gevolgen gehad omdat de meeste knoppen nog in hun winterrust zitten.’’

Ron gooit het ene weetje na het andere de lucht in en het is overduidelijk dat hij erg gepassioneerd is voor zijn werk als wijnboer. Dat is ook niet gek, hij zit namelijk al ruim vijftien jaar in dit vak. In 2005 is hij samen met zijn vrouw begonnen met de wijngaard. Ze zijn de afgelopen jaren flink gegroeid, maar wel met de nodige hindernissen.

Met de palm van zijn hand veegt Ron het zweet van zijn voorhoofd en vertelt verder. Ze hebben dit jaar voor een klein dilemma gestaan. Vijf procent van de knoppen was uitgelopen door het wisselende weer. ‘’Als we zouden gaan sproeien, hadden we tien dagen moeten sproeien wat niet goed is voor de planten”. Door de planten te besproeien komt er een klein ijslaagje op de plantjes te zitten, het is als het ware een beschermlaagje zodat ze niet kapot kunnen vriezen. ”Het kost ook veel water en je vraagt je dan af of dat het waard is. We hebben uiteindelijk de vijf procent maar voor lief genomen. Gelukkig zijn we hier altijd wel een beetje op voorbereid en dus heeft het geen rampzalige gevolgen voor ons.’’

Vorig jaar hadden vele wijnboeren in Nederland het zwaar. Door de enorm hoge temperaturen in februari en maart, waren de knoppen al flink in bloei en dus moest er veel beregend worden om de schade aan de planten te beperken. ‘’Vorig jaar hebben we dertien nachten moeten sproeien’’, vertelt Ron terwijl hij vliegensvlug met zijn schaar de takken van de planten begint bij te knippen. ‘’Normaal gesproken sproeien we 3 á 4 keer in een jaar dus dat was wel heftig.

Een nog groter rampjaar voor wijngaard Dassemus was het jaar 2011. Het heeft toen enorm veel gevroren en ze waren toen nog niet in het bezit van de sproeiers. Bloedserieus vertelt Ron dat ze het jaar daarna gelijk overal sproeiers hebben aangelegd. ‘’Alles was bevroren en er zijn zelfs veel planten volledig dood gegaan. Het heeft zo’n vier jaar geduurd voor we weer volledig terug op niveau waren.’’

Het gaat nu goed met de wijngaard van Rob. ‘’Even afkloppen’’, hij lacht erom.  Als ze het zo volhouden dan is het rond september weer feest. Dan kunnen de druiven worden geoogst en hebben ze alle hindernissen overwonnen.