!LET OP! Onderstaande verhalen kunnen als schokkend worden ervaren.

“Het is niet een vreemde man in de bosjes, seksueel geweld  kan iedereen overal overkomen”

De actieweek van Amnesty International is deze week van start gegaan. Het project is onderdeel van de landelijke campagne ‘let’s talk about YES’ die er onder andere voor moet zorgen dat het wetsvoorstel omtrent verkrachting verandert. Zonder sprake van dwang kan iemand niet veroordeeld worden voor verkrachting. “Terwijl 70% van de slachtoffers bevriest, dat is een natuurlijk overlevingsmechanisme. Hierdoor wordt het nog moeilijker om dwang te bewijzen,” aldus Katy Sherriff, woordvoerder Amnesty International, “wij wil dit veranderen. Geen consent moet genoeg zijn.” In onderstaand filmpje wordt uitgelegd wat consent is.

Bron: Emmeline May and Blue Seat Studios

Voor de actieweek hebben studenten en oud-studenten met hulp van professionals een manifest opgesteld. In het manifest vragen ze hoger-onderwijsinstanties structureel bezig te zijn met de bescherming van studenten tegen seksueel geweld en de gevolgen daarvan.


Op regionaal niveau worden verschillende hogescholen en universiteiten door Amnesty International benadert om zich aan te sluiten bij het manifest. Om dit gesprek te stimuleren en dit gesprek ook onder de studenten aan te wakkeren organiseren verschillende regio’s extra activiteiten. Zo biedt Amnesty Delft samen met TU Delft een lunchlezing met extra informatie over seksueel geweld. In Nijmegen wordt door Amnesty Nijmegen een panelgesprek georganiseerd. Tijdens het panelgesprek van Amnesty Nijmegen gaat het over het begrip consent, het begrip seksueel geweld en alle misverstanden daar omheen.

Tijdens dit panelgesprek komen verschillende mensen aan het woord die hun ervaringen met seksueel misbruik delen. Daarnaast is er nog een spreker van de organisatie ‘Our Bodies Our Voice’ die uitleg geeft over de betekenis van seksueel geweld. Hierin worden de gewenste termen van Amnesty International en ‘Our Bodies Our Voice’ toegelicht.

Het doel van het panelgesprek is geïnteresseerde mensen de kans geven om dieper in te gaan op het onderwerp ‘seksueel geweld’ en er meer over te leren. “Het belangrijkste is dat we het gesprek over consent verbreden”, vertelt organisator Eva Jacobs, activisten-leider van Amnesty Nijmegen en student master human rights en immigration. “Door middel van gesprekken leer je om beter te kijken waar de grenzen liggen van seksueel misbruik. Als je je bewust bent van die grenzen, wat ze zijn, waar ze liggen en wanneer je er overheen gaat, kun je beter inzien wanneer jij of iemand anders grensoverschrijdend gedrag vertoont. Daders hebben vaak zelf niet eens door dat ze te ver gaan.” Een andere aanwezige bij het panelgesprek voegt daaraan toe: “Het is vaak niet die vreemde man in bosjes die van tevoren al heeft bedacht wat hij gaat doen.”

Hogescholen en universiteiten hebben vertrouwenspersonen in dienst. Zij zijn erop getraind om sensitief om te gaan met de verhalen van studenten en verwijzen hen naar de juiste personen. Een student kan eerst naar zijn studieloopbaanbegeleider of de decaan die hen vervolgens doorstuurt naar een vertrouwenspersoon.

“Na deze actieweek blijven we gesprekken voeren met hogescholen en universiteiten. De acties zijn dan voorlopig voorbij maar deze campagne zeker niet”, aldus Eva Jacobs.

Op de Hogeschool Utrecht proberen de vertrouwenspersonen preventief te werk te gaan. Paul Postmes, onderzoeker en vertrouwenspersoon bij de HU, vertelt dat de vertrouwenspersonen wel eens adviseren om bepaalde activiteiten niet door te laten gaan. “Het risico op seksueel geweld is daar groter. Denk bijvoorbeeld aan de beroemde introductiekampen waarbij iedereen een heel weekend bij elkaar in een tentje ligt. Liters bier is bijna het enige dat de studenten drinken. De HU biedt zo’n introductiekamp aan en vervolgens gebeurt daar van alles zonder toezicht”, vertelt Postmes.

Loading...

Loading…

Bescherming tegen seksueel geweld meer dan alleen zelfverdediging

Seksueel geweld, ongepaste opmerkingen en andere vormen van grensoverschrijdend gedrag. Het komt helaas regelmatig voor. Maria-Luisa Manrique, oprichter van stichting Sta Sterk, geeft trainingen aan mensen die te maken hebben gehad met seksueel overschrijdend gedrag of zich er tegen willen beschermen. De trainingen richten zich op zowel mentale als fysieke weerbaarheid.

“Ik ben er van overtuigd dat weerbaarheid begint in je eigen hoofd”, zegt Manrique. Weten hoe je voor jezelf kan opkomen en hoever je hierin mag gaan, noemt ze mentale weerbaarheid. Daarnaast leert ze de deelnemers ook zelfverdedigingstechnieken: fysieke weerbaarheid. De trainingen zijn bedoeld om vrouwen en mannen voor te bereiden op een situatie waarbij ze in aanraking komen seksueel geweld.

Het taboe

Praten over seksueel grensoverschrijdend gedrag is nog steeds taboe, vertelt Manrique: “Ik merk dat veel vrouwen die hebben meegedaan aan mijn trainingen vaak de schuld bij zichzelf neerleggen. Ze schamen zich voor wat hen is overkomen en vragen zich af waar ze dit aan hebben verdiend. Dat is heel hardnekkig. Een andere reden is dat slachtoffers vaak niet weten bij wie ze terecht kunnen met hun verhaal en daarom kiezen zij ervoor om het te bagatelliseren.”

Vaak is het niet duidelijk wat grensoverschrijdend gedrag precies is. Het verschilt namelijk per persoon, legt Manrique uit: “Seksueel overschrijdend gedrag heeft vele vormen. Wat ik vrouwen en mannen probeer te leren is om hun persoonlijke grens op te zoeken. De één vindt een seksueel getinte opmerking niet zo erg, terwijl de ander hier al heel ongemakkelijk van wordt. Het is dus heel belangrijk dat je weet waar het voor jou te ver gaat, en dat ook serieus neemt.”

Gebrek aan voorlichting

“Ik kan niet begrijpen waarom er nog geen uniforme regeling is op hogescholen en universiteiten over seksueel overschrijdend gedrag”, zegt Manrique. “Ik vind dat ze in de bovenbouw van de basisschool al moeten beginnen met voorlichten. Door de jaren heen confronteert het leven je met andere dingen”, vertelt Manrique verder. “Onderwijsinstellingen moeten meer aandacht besteden aan waar studenten naartoe kunnen nadat ze seksueel overschrijdend gedrag meemaken. Het werk wat ik doe voelt soms een beetje als dweilen met de kraan open. Ik doe dit werk al ruim twintig jaar en zie steeds dezelfde problemen voorbij komen.”

“Je wereld staat dan gewoon helemaal stil”