Het stadion van het Tilburgse ijshockeyclub, de Trappers, is goed gevuld. Het bier is aan het vloeien op de tribunes en de sfeer is gemoedelijk. Ze spelen tegen de Herforder Icedragons in de derde divisie van de Deutsche Eishockey Bunde. Het Tilburgse team heeft nog nooit verloren van het team uit Herforder.  

Tijdens de pre-game show gaan de lichten uit en zwaait er discolicht door de arena. Een opblaashert, zo groot als een gebouw, staat aan de rand van de ijsbaan. Dikke rook komt uit het hert, waarna een jongetje uit het jeugdteam van de Trappers met de vlag van het team op zijn schouders het ijs op komt. De fans op de tribunes staan op en juichen wanneer het jongetje voorbij schaatst. En dan komt het team zelf het ijs op, natuurlijk met het nodige gejuich. De tegenstander is ondertussen ook het ijs opgekomen en staat klaar om de strijd met het thuisteam aan te gaan. 

De drums uit het supportersvak van de thuisploeg dreunen door het stadion en de harde kern zingt met volle borst mee. Het gezang verspreid zich door het stadion. De fans staan hun ploeg toe te zingen tot de puck valt. Voor mensen die nog nooit naar een ijshockeywedstrijd zijn geweest: zodra de puck het ijs raakt, wordt de muziek ineens afgekapt. De zogenoemde face-off wordt dan gestart. Wat mij betreft een veel betere opening dan de saaie terugpaas die bij voetbal gebruikt wordt. De centrale spelers van beide teams staan recht tegenover elkaar. Ogen op het ijs voor hen. Zodra de puck het ijs raakt, vechten ze met hun sticks voor het bezit ervan. Een cowboy-stand off die meerdere keren per wedstrijd wordt herhaald, want elke keer als het spel wordt stopgezet, beginnen ze weer met een face-off. 

Na twee minuten scoren de Trappers al hun eerste doel en is te zien dat zij de duidelijke favoriet zijn in deze wedstrijd. Ze domineren het veld, dat is te zien aan de hoeveelheid schoten die ze hebben op doel. Lehr, de keeper van de ijsdraken, houdt zich goed staande. Na de eerste goal houdt hij zijn doel de rest van de ronde schoon. Hij vangt puck na puck met zijn handen en zorgt ervoor dat zijn team nog kans houdt om te winnen. 

Na de toilet- en bierhaalpauze wordt het spel hervat. De ijsdraken lijken op gang te komen en beginnen meer kansen te krijgen. Maar eerst schiet Trappers-speler Hermans de puck nog eens in het doel van de Duitse ploeg. Een kanonschot recht voor het de keeper. 

De Trappers krijgen twee strafminuten, waardoor ze met één man minder moeten spelen. De ijsdraken weten hier flink gebruik van maken. Ze scoren hun eerste doel en houden de wedstrijd spannend. Waar net de wedstrijd nog gewonnen leek door de Tilburgse herten, wordt het nu ineens stil in de arena. En het blijft stil, want voor de rest van de ronde wordt er niet meer gescoord. De ploegen lijken aan elkaar gewaagd. 

De derde ronde blijkt de ronde te zijn waar de Trappers hun ware gezicht laten zien. In totaal losten ze achttien schoten op het doel van hun tegenstander, waarvan er twee in gaan. De icedragons lijken verloren en na de vierde treffer van de Tilburgers is de genadeslag compleet. Het team uit Herforder geeft de thuisploeg een sportieve hand voor ze het ijs verlaten en de thuisclub begint aan zijn feestje. De drums zijn weer oorverdovend en het supportersvak wordt wild.