De Groningers die achter het net visten bij de zogenoemde ‘subsidie-loterij’ kunnen alsnog een aanvraag indienen bij de gemeente. De vraag is alleen of de Rijksoverheid 200 miljoen euro voor hen vrij gaat maken. Deze subsidie is bedoeld om de algehele waardevermindering van huizen in het aardbevingsgebied te compenseren.

Ook de Groningse Yvon van Apeldoorn loopt de subsidie mis, maar heeft er nog vertrouwen in dat ze alsnog de tienduizend euro zal ontvangen. ‘‘Misschien is het heel naïef van me, maar ik denk dat ze dit gewoon niet zo kunnen maken’’, zegt ze. Ze is van mening dat iedereen recht heeft op het geld en er ook geen spelletje van gemaakt moet worden, waarbij de een het geld wel krijgt en de ander niet. ‘Ik ga er wel nog steeds vanuit dat het goed komt en dat ik ook gewoon mijn tienduizend euro ga krijgen, omdat ik daar gewoon echt recht op heb.

In de wachtrij

Op 10 januari om 9:00 uur kon je beginnen met het aanvragen van de subsidie. Ook Yvon zat klaar. Zij werd in een wachtrij geplaatst en met het aflopen van de cijfers van wachtenden voor haar, werd zij tot drie keer toe weer verder naar achteren in de rij geplaatst. ‘‘Het leek wel of er een of andere rare sadist aan de knoppen zat’’, zegt Yvon. Ook een vriend van haar, die bijna aan de beurt was, overkwam dit. Beide hebben de subsidie niet aan kunnen vragen, omdat het subsidieplafond bereikt was. ‘‘Ik ben normaal niet zo snel boos en leg me wel vrij snel bij dat soort dingen neer, maar dit vond ik gewoon heel erg raar.’’

Dat de mensen in Groningen last hebben van het gaswinnen, is niet nieuw. Volgens Yvon zijn er al zo’n acht jaar subsidies en beloftes. Zij denkt ook dat veel Groningers zich niet heel serieus genomen voelen. ‘‘Er worden gewoon geen echte beslissingen gemaakt. De ene keer wordt er gezegd dat het goed komt en de huizen versterkt zullen worden, maar dan blijkt er weer te weinig geld te zijn en gaat de gaskraan toch weer open.’’

Fakkelactie

Op Facebook kondigt Tweede Kamerlid Sandra Beckerman aan dat er op 15 januari een fakkelactie georganiseerd wordt. Zij schrijft erbij dat het vernederend is hoe Den haag met hen omgaat en dat ze het falende overheidsbeleid niet accepteren. Ook Yvon heeft interesse om mee te doen aan de actie. ‘Om hier samen met Groningen toch wel een vuist te maken. We moeten elkaar daar nu als Groningers gewoon in steunen.’