Op verzoek van het ministerie van Volksgezondheid hebben TU Delft, UMC Utrecht en Populytics onderzoek gedaan naar de verschillende beleidsvormen voor het coronavirus. Ze concluderen dat de invoering van een 2G-beleid voor coronatoegangsbewijzen op dit moment geen zin heeft. Het controleren van bewijzen op basis van vaccinatie, genezing of een test werkt wel, maar het uitsluiten van mensen die niet gevaccineerd of aantoonbaar hersteld zijn voegt nu weinig toe.

Duitsland en Oostenrijk kozen al eerder tijdens de pandemie voor een 2G-beleid, terwijl Nederland begon met het 3G-beleid. Nu er steeds meer landen overschakelen naar 1G, voelt de Nederlandse overheid toch enige druk om ook hetzelfde beleid in te voeren, vindt een groot deel van de Tweede Kamer.

De verschillende beleidsvormen kunnen voor wat verwarring zorgen. Hieronder staat alles nog even op een rijtje:

De invoering van 2G is politiek omstreden. Ongevaccineerden en mensen zonder herstelbewijs kunnen volgens de huidige regels nog een coronatest doen. Met 1G zou die mogelijkheid vervallen. Volgens het onderzoek zou het invoeren van een 1G-beleid meer doen voor het verlagen van besmettingen en ziekenhuisopnames dan 2G of 3G. In januari 2022 kon zowel het 2G- als 3G beleid er niet voor zorgen dat het reproductiegetal onder de 1,0 kwam.