Door: Joshua Schuijt

De trots voor het eigen land en de ijzeren mentaliteit van de Oekraïners is nog altijd niet gekrenkt. Tussen alle evacuaties en beschietingen door heeft onderneemster Sandra Ischenko haar dierenverzorginscentrum omgebouwd tot een opvangcentrum voor achtergelaten huisdieren.

Hoe bent u op het idee gekomen om een opvangcentrum te beginnen voor achtergelaten huisdieren onder deze omstandigheden?

“Voor de uitbraak van de oorlog waren we hier altijd al begaan met het lot van dieren. We ontvingen vooral honden en voor die honden regelden wij tijdelijke opvang, dagopvang, uiterlijke verzorging of we wasten ze. Dit doen we nog steeds, maar door de uitbraak van de oorlog hebben we ons takenpakket uitgebreid. Mensen besluiten om te vluchten of juist om het land te helpen verdedigen. De huisdieren van die mensen komen zo ineens zonder baasje te zitten en daarom bieden wij ze nu vaste huisvesting, zodat ze niet op de straat komen te staan. Dit doen we zo lang dit nodig is, totdat de baasjes weer terug komen om hun dieren op te halen.”

Kunnen jullie deze zware taak aan? Hebben jullie genoeg mankracht om voor alle dieren te zorgen?

Bron: Dog City Instagram-pagina
Bron: Dog City Instagram-pagina Joshua_Schuijt

“Het is pittig, maar we doen ons best. We zijn hier maar met drie mensen en we leven en wonen hier ook. Op die manier kunnen we de beste zorg bieden voor de dieren. Het is ook zwaar omdat er elke dag dieren bij komen. Vandaag hebben we bijvoorbeeld negen honden, drie katten, een vogel en een egel ontvangen. Het vraagt veel van ons, maar samen kunnen we het aan.”

Er zijn in de afgelopen tijd natuurlijk veel evacuaties geweest en ook beschietingen in en rondom Kiev. Hoe staat het met de angst voor dingen die er kunnen gebeuren?

“Er is zeker sprake van angst. Een paar dagen geleden werd er bijvoorbeeld nog een militair vliegtuig in de buurt neergeschoten. Dat gaf een enorme knal en daar zijn wij en ook de dieren erg van geschrokken. Toch troosten we onszelf met het feit dat we op een vrij veilige locatie zitten in Kiev. We zitten in een park en niet in een of andere wolkenkrabber die een makkelijk doelwit zou kunnen zijn. ’s Avonds gaan hier in de omgeving ook alle lichten uit en daarom is het moeilijk om ons ’s avonds en ’s nachts te zien. Het klinkt gek, maar we zitten hier dus wel veilig, anders dan op plaatsen waar sprake is van meer infrastructuur.”

 “In Kiev zijn we veiliger dan op het Oekraïense platteland, hoe gek dat ook klinkt.”

Hebben jullie een noodplan voor als de situatie in Kiev uit de hand loopt?

“We hebben daar wel over nagedacht. Als Kiev volledig ingenomen zou worden door Putin dan proberen we misschien een plaats te vinden ergens op het platteland. Het probleem is dat je dan wel echt moeten weten waar je naartoe moet. Juist op het platteland moet je extra voorzichtig zijn. Het Oekraïense platteland is op dit moment namelijk op veel plaatsen omsingeld door de Russen. Dit betekent dat mensen daar bijvoorbeeld veel moeite hebben om aan eten en drinken te komen of soms zonder elektriciteit zitten. Hier in Kiev is er tenminste nog sprake van een eigen, Oekraïens leger. Dat maakt het voor ons voorlopig een veiligere en betere optie om in Kiev te blijven.”

Het valt in de Nederlandse media heel erg op hoe hoog het moraal blijft bij de Oekraïners. Mensen blijven zo sterk en trots en ze weigeren om te buigen voor Putin. Wat merk je daar zelf van in Kiev?

“Dat klopt. De mensen hier zijn sterk, blijven vertrouwen houden en werken keihard. Je ziet soms dat bedrijven gaan samenwerken om op die manier zoveel mogelijk voedsel bij elkaar te krijgen voor de arme mensen, de ouderen, maar ook voor het leger en voor de ‘territorial defence forces’ die aanwezig zijn in Kiev. Fabrieken geven gratis melk en vlees weg aan mensen en onder andere door deze initiatieven blijven mensen op de been. We blijven ook met elkaar praten en we steunen elkaar. Dat geeft een gevoel dat we één collectief zijn en het zorgt voor een gevoel dat Kiev en het hele land op de been houdt.”

Wat zeggen de mensen in jouw omgeving tegen je over dit initiatief? Familie, vrienden?

“Dat verschilt heel erg. Sommigen zeggen dat ik Oekraïne moet verlaten, dat het niet veilig is. Andere mensen zeggen juist dat ik goed werk verricht en dat ze trots op mij zijn. Het loopt dus uiteen, maar ik probeer me vooral gewoon te focussen op mijn werk.”

Heb je zelf op dit moment veel vertrouwen in een goede afloop?

“Op dit moment vind ik dat moeilijk omdat ik in eerste instantie vertrouwen had dat er helemaal geen oorlog zou komen. Die is er nu wel. We hebben gewoon echt genoeg van Putin gehad. Hij is doorgedraaid en hij mag niet meer serieus genomen worden. We willen gewoon dat hij zo snel mogelijk verdwijnt en vergeten wordt.”

“Ondanks alles blijf ik wel hoop houden, hoop dat deze toestand snel gaat eindigen en dat Rusland gewoon weer op een normale manier ons buurland kan gaan zijn, zonder dreiging en conflicten. Op dit moment lijkt dat op een andere wereld die heel ver weg is, maar toch houden we hoop.”