De twintigjarige professioneel snowboardster Nienke Poll rijdt aankomend weekend weer haar eerste wedstrijd na het breken van haar rug. Nog geen half jaar geleden kwam ze ten val tijdens het oefenen van haar parcours in Zwitserland. Met volle moed en een positieve mindset kijkt ze uit naar het weekend.

In 2011 ontdekte Nienke de liefde en passie voor het snowboarden. Ze begon met een klein trainingsgroepje en trainde binnen in een hal. In februari 2016 reed ze haar eerste internationale wedstrijd waar ze derde werd. “Ik ben me gaan focussen op het onderdeel boardercross. Dit houdt in dat er in een parcours bulten, schansen en bochten voorkomen.” In 2016 besloot ze een plan op te stellen voor haar groei voor de komende 10 jaar. Maar dat plan leek uiteindelijk iets anders te lopen.

Ongeluk
Op 13 oktober 2021 was Nienke aan het trainen op een trainingskamp in Saas-Fee in Zwitserland. “Ik was me deze dag vooral aan het focussen op het beginstuk van het parcours. Dit ging uiteindelijk goed en toen stelde mijn trainer voor om het gehele parcours te rijden met alle grote schansen en bulten erbij.” Tijdens de laatste vijf bulten verliest Nienke met haar board het contact met de sneeuw. “Ik begon te stuiteren waardoor ik geen grip meer had. Wat er daarna is gebeurd weet ik niet meer zo goed, maar ik viel rond de tweede bult en gleed helemaal door tot ver over de vijfde bult.”

Na de val werd Nienke gelijk gecontroleerd. “Mijn instinct zei dat ik moest blijven liggen en absoluut niet bewegen ondanks dat ik niet gelijk erge pijn had.” De traumahelikopter kwam ter plaatsen en ze werd meegenomen naar het ziekenhuis. “In de helikopter kwamen de emoties pas naar boven en het besef van ‘shit ik heb wel vaker blessures opgelopen, maar met een heli afgevoerd worden is wel iets anders’.” In het ziekenhuis kreeg Nienke te horen dat er een instabiele breuk in haar wervel was aangetroffen en dat ze die zelfde dag nog geopereerd moest worden.

Revalideren
Na de succesvolle operatie verbleef Nienke nog vijf dagen in het ziekenhuis. “De eerste twee weken kon ik niet zitten, maar ik mocht alles proberen zolang ik mijn rug recht zou houden dus ik liep al binnen 24 uur na de operatie.” Eenmaal thuis was het de eerste zes weken vooral liggen en af en toe oefeningen doen in huis. “Het revalideren ging verrassend snel. In het ziekenhuis zeiden ze ook tegen mij dat ik een jaar zou moeten revalideren. Ik had nooit verwacht dat het zo snel zou gaan.” Binnen drie maanden stond Nienke weer op haar snowboard alsof er niets gebeurd was.

Toekomst
Komend weekend is het dan zo ver: Nienke rijdt weer haar eerste boardercross wedstrijd in Grasgehren in Duitsland. “Ik heb er heel veel zin in, maar aan de andere kant heb ik ook een dubbel gevoel. Ik ben benieuwd hoe ik mentaal ga reageren op de situatie na mijn val. Het belangrijkste doel is dit weekend niet per se winnen, maar het zou wel erg leuk zijn. De insteek is vooral plezier maken en het gevoel terug krijgen.”

Het grootste doel van het tienjarige plan is de Olympische spelen in 2026. “Ik moet nu gewoon accepteren dat het seizoen waarin ik gevallen ben voorbij is voor mij, dat is al goed gelukt. Alles wat ik nu kan doen is voor mij ervaring en weer opbouwen zodat ik in het nieuwe seizoen volle bak kan gaan.” Nienke wil zich graag eerst kwalificeren voor de Worldcup wedstrijden en kijkt daarna verder hoe het loopt, maar die Olympische spelen, daar wil ze heen. “Als je zoveel liefde voor je sport hebt wil je die sport beoefenen, hoe dan ook. Vallen en opstaan, het hoort nou eenmaal bij de sport.”