Leefbaar Rotterdam en Denk zijn van plan om samen met de VVD en D66 Rotterdam de komende 4 jaar te regeren. Op het eerste gezicht zijn de twee partijen politieke tegenpolen, maar is deze samenwerking wel echt zo raar als dat het lijkt? “Veel mensen zien er echt de schoonheid wel van in.” 

Voor mensen die bekend zijn met lokale politiek, klinkt een samenwerking tussen Denk en Leefbaar raar in de oren. Dat de partijen op enkele vlakken botsen is echter niet voor iedereen vanzelfsprekend. Leefbaar is namelijk op landelijk gebied niet actief. 

Een aantal botsende standpunten van Denk en Leefbaar.  

“Het is minder raar dan de buitenwereld denkt”, zegt politiek verslaggever Peter Groenendijk van het AD Rotterdams Dagblad over de samenwerking. “De partijen zijn al een tijdje nader tot elkaar aan het komen. Leefbaar is de afgelopen jaren wat minder fel geworden als het bijvoorbeeld over de islam en integratie gaat.” Volgens Groenendijk gingen ‘de harde randjes’ er bij beide partijen af. “Daarnaast zijn de persoonlijke verhoudingen tussen de leiders Robert Simons en Faouzi Achbar goed.” En hoewel men het niet zou denken, spreken de partijen voor dezelfde kiezers, zegt Groenendijk. “Dan bedoel ik niet letterlijk dezelfde kiezers, maar ze lijken wel veel op elkaar. Het zijn mensen die grotendeels wonen in de wijken waar weinig aandacht voor is.” Beide partijen waren bijvoorbeeld samen oppermachtig in Rotterdam Zuid. “Zoals de voorzitter van Denk donderdag nog tegen me zei: de helft van de groep heet Jan, de andere Mehmed.” 

Excuus voor slavernijverleden 

Voor de stemmers is de samenwerking vooralsnog geen probleem. Groenendijk: “Veel mensen, ook in de achterban, zien er echt wel de schoonheid van in. Al zal er ook zeker tegenstand komen. Er hoeft maar één onderwerp te komen dat gevoelig ligt op het terrein van islam en integratie en dan staan ze weer tegenover elkaar.” Op dit moment is dat echter niet aan de orde, omdat de onderwerpen minder spelen in de samenleving. De laatste botsing tussen de twee was toen het stadsbestuur excuses aanbood voor de slavernij. “Dat vindt Leefbaar dan onzin, terwijl Denk aan de basis stond van dat excuus.” 

Groenendijk stelt dat bijvoorbeeld een aanslag van islamitische aard de spanning tussen de twee weer zou kunnen verhogen, mocht de coalitie werkelijkheid worden.