Een veelbelovende jeugdspeler zijn, maar al je plezier in het darten verliezen door darteritus. Het overkwam de 20-jarige Levy Frauenfelder uit Oss. En hij is niet de enige. Ook Beau Greaves, die dit weekend het WDF World Darts Championship won, zei last te hebben gehad van deze dartsziekte.  

“Toen ik negen jaar oud was, kreeg ik voor het eerst last van darteritus”, vertelt Frauenfelder. “Ik wilde me meten met de zestienjarige jongens, maar dat lukte niet. Daardoor haperde mijn worp. Af en toe gooide ik mijn pijl zelfs onder het bord. Het is best wel erg dat je jezelf op die leeftijd al zodanig veel druk oplegt.”  

Sportpsycholoog Rico Schuijers legt uit hoe de ziekte kan ontstaan: “Bij darteritus is de aansturing in de hersenen het probleem en niet de spier. Het brein zegt je niet te gooien, omdat er een angstige herinnering bestaat aan een vervelend voorval.”  

Schuijers heeft vijf tot tien mensen getraind met darteritus. Deze spelers konden vaak bijna een toernooi winnen of een topspeler verslaan. ”Dat was een te hoge drempel en daardoor ontstond twijfel. In het vervolg werd bij hen een belangrijke pijl dan altijd gekoppeld aan angst.” 

Zie hier hoe Berry van Peer, een andere Nederlandse darter, tegen zijn kwalen vocht tijdens de Grand Slam of Darts 2017:

Kersen op de taart 

“Ik wilde de afgelopen jaren zo graag goed presteren”, vertelt Frauenfelder. “Degenen in mijn directe omgeving deden zoveel moeite voor mij. Ik wilde hen iets teruggeven. Maar ik wilde ook dat buitenstaanders een goede mening over mij hadden.” 

“Angst kan voorkomen uit druk”, zegt Schuijers. ”Veel darters vinden dat hun beste prestatie hun normale prestatie moet worden. Maar verwachtingen zijn killing. Het gemiddelde van drie darts moet meer je focus zijn dan het constant willen evenaren van die ene topprestatie. Je moet je niet fixeren op de kersen op de taart. Je basis moet goed zijn.” 

Doelen stellen 

Toen Frauenfelder zijn problemen een plekje kon geven, ging hij naar een sportpsycholoog. ”Ik moest doelstellingen voor prestaties en voor proces bedenken. Van de prestatiedoelstellingen kon ik er wel zes opnoemen. Van de procesdoelstellingen niet één. Ik was alleen maar bezig met presteren en mezelf niet voor lul zetten.”  

Schuijers legt uit dat je je doelen moet veranderen als je van je klachten af wilt: ”Niet je oude niveau willen halen, maar blij zijn met alles wat er is. En vooral niet denken aan winnen en verliezen. Je moet teruggaan naar de ontspanning die je had voor darteritus. Dat kan door goed je worp te visualiseren en te focussen op je mindset. Stapje voor stapje krijg je dan meer zelfvertrouwen.” 

Trekken aan een dood paard 

Frauenfelder twijfelt of zijn therapie erg nuttig is geweest: ”Ik ben van nature vrij eigenwijs. Het was lastig om advies ook echt toe te passen, want ik was immers degene aan de dartbaan en niet die ander. Mij tips geven was als trekken aan een dood paard. Alle beetjes helpen en ik zal er vast iets van hebben opgepikt, maar misschien niet zoveel als wanneer ik er meer voor had opengestaan.” 

Stap achteruit 

Frauenfelder heeft in 2022 geen PDC-toernooi meer gespeeld. Enkel aan de Superleague, de hoogste competitie van de Nederlandse Darts Bond, neemt hij nog deel. Het plan is een jaartje aan te kijken hoe dat bevalt. ”Ik heb er weer een beetje plezier in. Soms leef ik echt naar zo’n zaterdagmiddag toe. Houdt dat aan, dan kan ik misschien weer eens een weekendje naar Duitsland voor een PDC-toernooi. Maar dit seizoen durf ik dat nog niet aan.” 

Veel opgeofferd 

Alles was altijd op het darten gericht bij Frauenfelder. Dat vormde lang een drempel om minder te gaan darten: ”Mijn advies voor de middelbare school was havo of vwo, maar ik wilde veel vrij hebben voor het darten. Ik ben dus uiteindelijk naar kader gegaan. Als ik alle tijd die ik besteedde aan darten had besteed aan school, dan had ik nu veel betere diploma’s gehad. Ik heb zo veel opgeofferd voor het darten.” 

Toen Frauenfelder toch tot het besluit kwam te minderen, gaven zijn ouders aan hem daarin te supporten. ”Ook zij wilden niet dat ik zou terugvallen in mijn oude patroon. Ze vonden het belangrijk dat ik gewoon gelukkig was.” 

Door: Tijn Marinussen

Foto: Jos Groen Fotografie